De Marga Klompé's zijn nog onder ons

 Liesbeth Hijmans               

 'All animals are equal, but some animals are more equal than others'.
Aan deze uitspraak uit het bekende boek Animal Farm van George Orwell moest ik denken toen de voorzitter van de Marga Klompé stichting, Yvonne Timmerman-Buck, op 28 oktober 2006 het programma voor de uitreiking van drie prijzen, namens de stichting, opende. Er waren heel wat hoogwaardigheidsbekleders en potentiële vertegenwoordigers uit de kerk en samenleving die als eerste genoemd en verwelkomd werden.

Maar waar het deze dag, precies twintig jaar na het overlijden van Marga Klompé om ging, was de erfenis van deze krachtige eerste vrouwelijke minister van ons land, die als motto had 'Mensen kunnen de wereld veranderen', hoog te houden en na te leven. Zulke mensen verdienen een prijs.

In vogelvlucht schetste Yvonne Timmerman de kwaliteiten van deze vrouw, die een onverschrokken pleibezorgster was voor vrede en gerechtigheid in kerk en maatschappij en voor geloof gericht op de ander.

Ruud Lubbers sprak over Marga Klompé die hij als beginnend minister-president heel goed kende, als was zij nog hier. Zij was een bindende en opvallende vrouw die pal stond voor mensen aan de onderkant van de maatschappij en voor mensenrechten. 'Je kunt er iets aan doen om dingen ten goede te veranderen' was een veel gehoorde uitspraak van haar en zij zou zich zeker kunnen vinden in de gedachte van de derde bevrijding, na de bevrijding vanuit de tweede wereldoorlog en de bevrijding na de val van het communisme nu de bevrijding vanuit onszelf: emancipatie.

Na Ruud Lubbers kwam één van de prijswinnaars uit 1994, Anne Marieke Koot, aan het woord. De kern van haar betoog was, dat gewone menselijke aandacht bij wat voor instellingen dan ook, het belangrijkste is én het gevoel van verbondenheid met kwestbare mensen. Het gevoel dat voortdurend zaken op de schop moeten en het vernieuwen om het vernieuwen, de veranderwoede die deze tijd teistert, maakt het voor deze groepering extra ingewikkeld.

Edith Brugmans, voorzitter van de raad van advies van de Marga Klompé stichting, motiveerde de toekenning van de drie prijzen en vermeldde dat het een plezierige taak geweest was uit de 23 projecten die werden voorgedragen voor 2006 de volgende drie te kiezen. Apoyo al la Mujer, een project voor ondersteuning van Spaans sprekende vrouwen uit de regio Rotterdam dat zich speciaal richt op aanpassing van illegalen, taalproblemen, psychologische ondersteuning en juridisch advies, en een luisterend oor op het snijvlak van kerk en maatschappij. Theatergroep Fast Forward, bestaande uit jonge vrijwilligers die zich richten op anderstaligen Nederlanders, immigranten en vluchtelingen die door middel van educatief theater plezier en ontspanning kunnen beleven aan een didactisch verantwoord (1000 woorden) en visueel ondersteund theaterstuk. Met name in Vlaanderen treedt men op, maar ook in Nederland wordt met actief en laat op deze wijze mensen sneller integreren. Temidden van dit gezelschap sloeg Fier geen slecht figuur. Fier maakt volgens de jury haar naam met recht waar: feministisch, inspirerend, eigenzinnig en religieus. Zij geeft met haar thema's duidelijk aan waar zij voor staat, namelijk opkomen voor stemmen van vrouwen of beelden kracht geven die inspireren, en daarbij vasthouden wat je voor ogen hebt en zo de emancipatie van de vrouw in kerk en samenleving beogend en bevorderen, waarbij men trouw blijft aan diezelfde kerk en samenleving in een constructieve en creatieve geest. Voor ieder van de drie uitgekozen projecten gold en geldt nog steeds. Je kunt er iets aan doen. De Marga Klompé's zijn nog onder ons.