Bride flight
Vier jonge mensen ontmoeten elkaar in 1953 tijdens de vliegreis van London naar Christchurch in Nieuw-Zeeland.
In het vliegtuig bevinden zich veel toekomstige bruiden, vandaar de titel.
Ada (Karina Smulders) is een wat verlegen, maar heel mooie vrouw die onderweg is naar Derk, een streng gelovige boerenzoon van de Zuid-Hollandse eilanden. Ze is met de handschoen getrouwd en voelt zich zondig vanwege haar prille zwangerschap. Ze weet ook niet goed of ze van Derk houdt. Ze wou hem troosten na de watersnoodramp.
Marjorie (Elise Schaap), een nuchtere Hollandse meid, wordt opgewacht door Hans - op wie ze stapelverliefd is: “hij heeft zulke mooi handen”. Na twee jaar correspondentie zullen ze elkaar eindelijk in de armen sluiten.
De Joodse Esther (Anna Drijver) is een stralende, zelfbewuste vrouw met een passie voor het modevak. Hoewel ook op haar een nette Joodse jongen wacht, flirt ze er rustig op los met
Frank, de vierde hoofdpersoon (Waldemar Torenstra). Hij is een vrijbuiter die zijn geluk als wijnboer gaat beproeven. Frank is niet ongevoelig voor de charmes van Esther, toch gaat zijn aandacht uit naar Ada van Holland. Ada droomt weg tijdens de urenlange vlucht en voor ze het beseft, ligt ze in Franks armen.
Dit is het begin van een levenslange innige maar ook tragische liefde, één die niet geleefd kan worden.In Nieuw Zeeland wacht Ada de harde realiteit: ze komt in een bunker te wonen en krijgt in korte tijd drie kinderen. De liefde voor Derk, waarvan haar moeder zei dat die met de jaren wel zou komen, blijft uit. Maar de romantiek in haar leven keert terug als ze na acht jaar een brief van Frank krijgt. Met ogen van nu is het jammer om te zien hoe een mooie begaafde vrouw als Ada gevangen blijft in het gereformeerde milieu, wat in Bruidsvlucht knap wordt uitgebeeld. Hartverscheurend is de scène waarin zij door de ouderlingen ter verantwoording wordt geroepen en Derk haar in kou laat staan.
Esther neemt haar leven wel in eigen hand. Ze trouwt niet, begint een modezaak en is zeer succesvol maar betaalt wel een hoge prijs voor haar excentrieke levenskeuze.
En dan Marjorie, die op haar manier slaagt en ondanks haar rigide levenshouding toch mededogen opwekt.
De drie vrouwen komen levensecht over. Zowel op het witte doek als in de romanversie.
De roman, verschenen bij de Arbeiderspers, is ontstaan op basis van het filmscript. De twee verhaallagen met jongere en oudere actrices (o.a. ook Willeke van Ammelrooy, Pleuni Touw en Petra Laseur) geven de film een mooie spanningsboog. Want na vele jaren ontmoeten deze vrouwen elkaar op de begrafenis van Frank. Dan wordt de balans opgemaakt: Er worden geheimen gedeeld, maar veel blijft ook verzwegen.
Corrie Vis