Lemon Tree
De openingsscčne van Lemon Tree doet je gelijk beseffen dat een mens niet zonder citroenen kan. Vers geplukte citroenen worden in plakken gesneden, om vervolgens in een weckpot te belanden samen met rode pepers, water en zout. Dit zijn de ingrediėnten voor ingemaakte citroenen: vaak gebruikt in de (Joods) Arabische keuken.
De vrouw die zo vol toewijding haar citroenen en citroenlimonade bereidt is Salma, een Palestijnse weduwe en eigenaresse van een citroenboomgaard op de grens tussen Israėl en de westelijke Jordaanoever. Als ze nieuwe buren krijgt, de nieuwe Israėlische minister van defensie en zijn echtgenote, ontvangt ze een brief waarin staat dat haar bomen omwille van veiligheidsredenen gekapt moeten worden. De boomgaard is immers een uitstekende schuilplaats voor mogelijke terroristen.
Salma blijkt echter een standvastige vrouw en vecht tot het Israėlische hooggerechtshof toe voor behoud van haar bomen. Een boom is immers als een mens. Een boom heeft een ziel.
Ontroerend deze woorden uit het pleidooi van de oude werknemer van Salma, die tijdens het proces vertelt met hoeveel zorg en aandacht hij jaarlijks de citroenen kweekt. De Israėliers lijken echter doof voor zo“n gevoelige man en zijn verbondenheid met de natuur. Het enige waar ze op gefixeerd zijn is hun veiligheid. De spanning tussen de twee bevolkingsgroepen is in deze film heel goed weergegeven aan de hand van een gewone alledaagse kwestie.
De twee vrouwelijke hoofdrolspelers zijn werkelijk karaktervrouwen.
De Palestijnse Salma (Hiam Abbass) ziet er krachtig en kwetsbaar tegelijk uit. Je voelt haar eenzaamheid als weduwe en het harde lot om in een mannenmaatschappij te overleven.
Maar wat is ze mooi! En ze bloeit op vanwege de voorzichtige romance met haar veel jongere advocaat. Zij is de 40 al een eind voorbij, en (zonder photoshop!) met rimpels hier en daar, zó fascinerend om naar te kijken.
Haar tegenspeelster, de joodse Mira (Rona Lipaz-Michael) is al net zo“n bijzondere en mooie vrouw. Vanaf haar dakterras bespiedt ze haar Palestijnse buurvrouw en geniet ze van het uitzicht op de prachtige citroenboomgaard. Als ze hoort dat Salma vecht voor haar bomen raakt ze steeds meer geļntrigeerd door haar. Op een dag trotseert ze alle veiligheidsmaatregelen en klimt ze over hekken om Salma te bezoeken.
Ook deze rijke vrouw is eenzaam. Haar man, de minister, leeft voor zijn werk en geniet van zijn machtspositie, met de daarbijbehorende minnares. Dat zijn vrouw eenzaam is, negeert hij totaal. Zij accepteert haar luxe leven met mooie kleren en het organiseren van party“s voor Vip-vrouwen. Toch zorgt het hele gebeuren rond de citroenboomgaard voor een nieuw inzicht in haar bestaan.
Hoewel de film je met enige melancholie achterlaat vanwege de afloop is het de moeite waard om Lemon Tree te gaan zien. Vanwege de prachtige beelden van citroenen. Vanwege de mooie vrouwen op leeftijd (waarbij de jonge minnares verbleekt). En uiteraard vanwege betrokkenheid bij het Palestijns Israėlische dilemma.
© FIER / Corrie Vis
